سلام

زل زد به چشمم، چشم هات از پشت عینکدیدم گناهی در نگاهت نیست اینکبوسیدمت، باریدی ام، سقفی ترک خوردلبخندِ باران خورده روی شیشه شد حکهر شب خیالاتم مرا محکم بغل کرداحساس می لرزید، این دیواره ی شکدر سینه ام می ساخت از نو خانه اش راغم با دو تا پای بلندش مثل لک لکمجنون «مریم» بودی و مأنوس لیلامی خوردم از دیوانه ای بیگانه پاتکثابت شد اینکه مهدی صاحب زمانیاین انتظار آورده بر پیشانی ام لکگیرم شبی در خواب زخمم را ببوسیروح کبود افتاده در چنگال بختکمی بوسمت، می باری ام، می ریزد این سقفجان می دهد با رعد و برقی...

ادامه مطلب