سلام

ماهی شبیه آسمانش دوستت دارد ... کوهی قدم در وادی عشق تو بگذارد بر شانه ام مردانه تر سر می نهم امشب ابری برای وصف حالش باز می بارد مریم سهرابی سلام...

مرا در بر گرفتی مثل خورشید شدم ماهی که در هر شب درخشید رها کردی مرا ... مرداب بلعید ندارم دوستت دیگر، ببخشید مریم سهرابی سلام...

دسته گل در آب دادی، دسته گل را آب بردپیرمرد توی دریا را فقط قلاب برد{*}ماه در لاغرترین حالت گذشت از مرز شبجاده ای از برکه رد شد، جنگلی را خواب بردعشق شد سرمایه ام، غم در نگاه اولشعزتم را پیچ و تابی داد و با گرداب بردشد سؤالی گردن قوهای احساسات منپایه های دل شکست و کوچه را سیلاب برددر بلوک شرقی دروازه ی چشمان من مرد مست منزوی، خود را گرفت از قاب بردخواب باغ و آدمی دیدم به شیطان سجده کردسیب چیدن، منزلم را از ده ارباب برددل به دریاهای آزادی زدم، طوفان وزیددر مدار صفر آرامش، جهان را آب بردمریم سهرابی* پ.ن. اشاره به داستان "پیرمرد و دریا" اثر ارنست همینگوی؛ نویسنده ی برجستۀ ایالت متحده سلام...ادامه مطلب

بهار آمد، به عهد خود عمل کن

به جای قهوه در فنجان عسل کن

به یاد چشم هایی عاشقت کرد،

مرا هر پنج فروردین بغل کن

مریم سهرابی

به یاد او که دیگر نیست... همانی که عاشقم کرد و سپس رفت و تنهاترینم کرد... آموخته ام که هیچ کس ماندنی نیست. پس از این، عشق ممنوع، سرلوحه ی زندگی من است.

سلام...

مرا اندوه شب ... می کرد مفرط شده شور از ضمیرم طرد، مفرط تو و خواب خوش و احوال نیکو من و بیداری و سردرد مفرط مریم سهرابی سلام...